Peter Wiemers

Geboren: 1924/1925 Holland, Brazilië
overleden 16 april 2011, Holland

Persbericht, 4 juni 2011
door Han Albers

Peter Wiemers: Kunstschilder met een Missie..

Galerie Wijdemeren (Breukeleveen) opent op Tweede Pinksterdag een bijzondere expositie van werken van de dit voorjaar op 88-jarige leeftijd overleden Noord-Hollandse kunstschilder Peter Wiemers.

Deze expositie is in meer dan één opzicht uniek. Allereerst omdat het hier om een schilder gaat, die in Brazilië vermoedelijk bekender is dan in Nederland. Daarnaast, omdat hij de werken die in Galerie Wijdemeren hangen, heeft geschonken aan het Gezinshuis in Zwaagdijk, waar vijf verstandelijk gehandicapte jongeren wonen. De opbrengst van deze expositie gaat dan ook in zijn geheel naar dit tehuis.

Peter Wiemers werd in 1923 geboren in Hoogwoud. In 1955 wordt hij tot priester gewijd om in 1960 als missionaris naar het Braziliaanse Belo Horizonte te vertrekken. Al snel begint hij daar in zijn vrije tijd schilderlessen aan kinderen te geven. Tien jaar later besluit hij zich geheel aan de kunst en het kunstonderwijs te wijden. Hij bouwt een kunstschooltje met daarbij een kindertehuis. Hij financiert dat project met het schilderen van ontelbare portretten van de rijken van Belo Horizonte en Brasilia.

In 1988 keert hij terug naar zijn geboortestreek in Nederland. Zijn schilderijen kenmerken zich door lichte, opgewekte kleuren. Ze zijn dan ook uitbundig te noemen, of het nu om zijn portretten of om zijn stillevens gaat.

Expositie ‘In Memoriam Peter Wiemers’
13 t/m 19 juni van 14.00 tot 17.00 uur

Vernissage, 2e pinksterdag 13 juni van 11.00 – 17.00 uur
Veiling van een deel van de werken van Peter Wiemers start om 14.00 uur

Galerie Wijdemeren
Herenweg 73, 3625 AC Breukeleveen
Voor meer info: www.galeriewijdemeren.nl

April 2011: De in Nederland geboren kunstschilder Peter Wiemers is in de jaren 60 naar Brazilië gegaan om als zendeling te werken. Hij belandde daar in het plaatsje Bella Horizonte.

Hij hield zich daar ter plaatse vooral bezig met het onderrichten van kinderen in kunstschilderen. Hij kocht met geleend geld een stuk grond en liet daarop een school bouwen voor deze kinderen. Zelf woonde in hetzelfde gebouw.

Om te voorzien in zijn eigen onderhoud, schilderde hij portretten, die hij verkocht in Brasilia, de hoofdstad van Brazilië. Teven steunde hij met deze verkopen het project waar hij mee bezig was.

In Brazilië is hij vooral door de portretopdrachten een groot kunstenaar geworden, vergelijkbaar met Herman Brood of Anton Hijboer hier.

Door omstandigheden moest hij in de jaren 80 terugkeren naar Nederland.
Hij is hier toen krap een jaar in Nederland gebleven, waarna hij terugkeerde naar Brazilië.. eenmaal daar kon hij echter zijn draai niet meer vinden en heeft hij besloten voorgoed terug te keren naar zijn geboorteland, Nederland.

Wiemers is op dit moment 86 of 87 jaar (Zijn precies geboortedatum, wil hij niet prijsgeven!) als hij voor zijn gezondheid verhuizen moet naar een verzorgingshuis. De vele werken, die hij nog in bezit heeft, kunnen niet mee.

Wiemers besluit deze te schenken aan een goed doel en kiest hiervoor het

Gezinshuis Zwaagdijk,
woonhuis voor 5 verstandelijk gehandicapte jongens.

Verslag (april 2011) van Joke en Eric Weber, oprichters van dit gezinshuis:

Hoe is dit ontstaan?

Joke heeft in haar jongere jaren de opleiding tot Z-verpleegkundige gevolgd en met goed resultaat haar diploma gehaald. Na een paar jaar in een instelling te hebben gewerkt, was ze toe aan een nieuwe uitdaging.
Ze ging werken in een kinderdagverblijf, echter na 1 jaar daar te hebben gewerkt, beviel haar dit toch niet zo goed. Erik is op dit moment een zelfstandige stukadoor. Joke raakte zwanger van hun 1ste kind Anne.

De instelling waar Joke haar opleiding had gedaan, vroeg middels krantenartikelen gezinnen die in de weekenden en tijdens vakantie`s thuis wonende, verstandelijk beperkte kinderen willen opvangen. Dit ter ontlasting van het gezin waar het kind woont.

Toen Anne 3 maanden oud was kwam bij Joke en Eric in het gezin een eerste logeerkind. Deze jongen kwam maar 2x in het jaar 1 week, maar zij vonden dit zo gezellig, dat al na een paar maanden logeerkind 2 in het gezin op bezoek kwam.

Vanaf December 1994 zijn ze echt gestart als logeeradres voor verstandelijk beperkte kinderen. Ze woonde toen nog in Spanbroek in een vrijstaand huis, dat ze zelf hadden gebouwd. Na logeerkind 2 kwam al gauw nummer 3,4,5 en 6. Heerlijk vonden Joke en Eric het, als de kinderen bij hen waren, en dat ze daamee voor de ouders een mogelijkheid creeerden om even bij te kunnen tanken met eventuele andere kinderen. Het zorgde er ook voor dat de kinderen langer thuis konden blijven wonen.

Alle weekenden en schoolvakantie`s logeerde er altijd wel 2 of 3 kinderen tegelijk. Ze vonden het SUPER-leuk, en Joke kan moeilijk `nee `zeggen als er weer een hulpvraag kwam van de instelling of van de kant van de ouders.

Joke en Eric kochten het huis van de buren erbij. Zo konden ze meer slaapkamers maken, de benedenverdieping van de buren werd de garage.
De logeermogelijkheden breidden zich o verder uit, uiteindelijk kwamen bij het gezin soms wel 10 kinderen logeren, elk weekend 5. Ondertussen werd Rik, nu het middelste geboren.

Het huis was groot genoeg, echter er was wel een beetje weinig buitenruimte, dus kochten Joke en Eric in December 2000 m.b.v. de ouders van Erik een vrij vervallen stolpboerderij in Zwaagdijk. Hier konden ze toen nog niet in wonen, er moest eerst ingrijpend worden verbouwd.

Z e hebben daarom eerst 2 jaar in een grote houten noodwoning gewoond. Dit gebouw was voorheen kantine en kleedkamers van een ijshockey-vereniging geweest. In 6 weken tijd hebben Erik, Joke en wat vrienden een noodwoning op het terrein achter de boerderij gebouwd. Er waren 6 slaapkamers, en de logeerkinderen konden weer gewoon komen.

ondertussen hebben ze in 2 jaar tijd de boerderij naar hun zin verbouwd.
In deze periode is het aantal logeerkinderen uitgegroeid maar liefst 14 kinderen, die afwisselend om de 2 weken en in de schoolvakantie`s logeerde. Ook waren er kinderen waar het thuis even niet goed ging en deze kwamen dan voor langere tijd, als een soort crisisopvang, bij het gezin van Joke en Eric wonen.

Het was een hele drukke, maar o zo gezellige tijd: blije kinderen en tevreden ouders. Maar ook een tijd van aan één stuk door verbouwen, en dan had Erik er zijn baan als stukadoor er ook nog bij!

In November 2002 verhuisden ze van de noodwoning naar de boerderij.
Er was een hele zolder voor de logeerkinderen gemaakt, de ervaring vanuit de noodwoning was dat de kinderen het erg gezellig vonden om bij elkaar op de kamer te slapen.

Echter de brandweer keurde de zolder af voor gebruik voor de logeerkinderen. Er moest een stalen trap komen over de kap enz. enz. Er werd gekeken naar andere mogelijkheden. Naast de boerderij stond een overkapping, na de vergunningaanvraag bij de gemeente mochten ze hier bouwen. Er kwamen grote slaapkamers en er werd een kantoor gebouwd.

In begin 2004 zijn we met deze verbouwingen gestart, de kinderen mochten van de brandweer gelukkig blijven logeren op zolder totdat de verbouwing klaar zou zijn. De buitenmuren en binnenmuren waren gebouwd, toen Joke een telefoontje kreeg van Center Parks Zandvoort. Ze hadden via via gehoord wat wij voor werk doen, en vertelde dat zij 1x per jaar een goed doel uitzochten die een paar dagen in hun park vakantie mag vieren. En Joke, Eric en hun (logeer)kinderen waren uitgekozen.

Ze maakte dankbaar gebruik van dit aanbod en samen met hun kinderen genoten ze van het verblijf in het park. Joke is inmiddels zwanger van het derde kind, die ze kadootje noemden. Voordat zij terug naar huis zouden gaan, werd ze nog een etentje met de logeerkinderen aangeboden, in het Bowlingcentrum van Hoorn. Toen zij daar wachten op de logeerkinderen, stond Wendy van Dijk van het programma Hart in Aktie voor hun neus.

In de dagen dat zij in het park waren, heeft zij met sponsors en een grote team van mensen de aanbouw voor de logeerkamer helemaal afgemaakt, ook het pad was al helemaal bestraat. Een zus van 1 van de logeerkinderen had De Webers hiervoor opgegeven, heel bijzonder!!

Nadat de jongste, Bo is geboren, ging het bij 1 van de logeerkinderen niet echt lekker meer thuis, er moest gezocht worden naar een woonverblijf.
Dit was in Februari 2005. Deze jongen heeft moeite met wisselende personeelsleden, en hij heeft veel structuur en duidelijkheid nodig, maar ook veel gezelligheid en aandacht. Erik en Joke hebben toen aangeboden dat deze jongen permanent in hun gezin mag komen wonen. En zo ontstaat het gezinshuis.

Door verschillende omstandigheden kwamen er geleidelijk aan nog meer jongens bij permanent wonen. Dit beviel Erik en Joke erg goed, je kunt de zorg voor de kinderen beter continueren en er zijn weinig kleine woonvormen. Een volgend idee is dan geboren. Vanaf deze periode nemen ze geen nieuwe logeerkinderen meer aan, en de oude groep wordt geleidelijk aan steeds kleiner.

Erik en Joke vinden dat als je komt wonen, iedereen recht heeft op een eigen slaapkamer. Dus eind 2007 werd de aanbouw vergroot, en realiseerde ze 5 slaapkamers, kantoor, was en voorraadkamer, badkamer en toilet.
Ondertussen is Joke op zoek naar een instelling die gericht is op kleinschalig wonen.

Uiteindelijk zijn zij in gesprek gegaan met Stichting De Waerden, waaruit bleek dat hun visies dicht bij elkaar liggen. In begin 2008 start het samenwerkingsverband met deze stichting, en stopt Erik met zijn werk als stukadoor.

Alle logeerkinderen hebben ondertussen een ander plekje gevonden, en nu wonen er 5 jongens in de leeftijd van 14 tot en met 23 jaar in het gezin.
Overdag hebben de jongeren dagbesteding of ze volgen school. Buiten deze tijden en in de vakantie zorgen Joke en Eric ervoor dat de jongens genoeg te doen hebben. Er is een trampoline, grote zandbak, zwembad e.d, gerealiseerd.

Nu de jongens wat ouder worden, gaven ouders aan de jongens mee op vakantie nemen een probleem wordt. De aansluiting met andere jongeren op een vakantieadres is moeilijk, waardoor zij zich vervelen en gedragsproblemen laten zien. Erik en Joke hebben daardoor eind 2009 het plan opgevat om een buitenlandse vakantie samen met de jongens te gaan realiseren. Hier is geld voor nodig, ze hebben wel een sponsor gevonden die de huurbus en tenten sponsort, echter dan zijn ze er nog niet financieel.
Zij hebben samen met de jongens ideeën gebrainstormd over hoe er meer geld voor de vakantie kan worden verzameld. Uiteindelijk wilden ze een rommelmarkt achter het huis organiseren.

In Mei 2010 werd de eerste rommelmarkt geboren, heel veel spullen allerlei inbrengers, maar liefst 12 kramen achter het huis. De jongens leren zo dat je wel moet werken om een vakantie te kunnen bekostigen, maar tevens is het goed voor de integratie, omgaan met mensen, omgaan met geld.

De rommelmarkt werd een groot succes, en er kon een geweldige vakantie realiseerd worden. Dit jaar organiseren ze weer in mei een rommelmarkt voor de vakantie van 2011. Mensen bieden het hele jaar door spullen aan het gezinshuis aan.

Peter Wiemers is een Buurman van 1 van onze jongens. Hij hoorde van deze rommelmarkt. Om gezondheidsredenen moet Wiemers verhuizen naar een bejaardenwoning, en is hij niet meer in staat te schilderen.

Al die jaren heeft hij zijn schilderijen bewaart, maar deze moesten nu weg.
Wiemers heeft zijn schilderijen nu voor verkoop aan het gezinshuis Zwaagdijk van Joke en Eric Weber, zodat zij weer een vakantie met de jongens kunnen gaan realiseren.

Al die jaren heeft dhr Wiemers goede doelen gesteund met de opbrengst van zijn schilderijen, al in Brazilië. en nu ook aan dit gezinshuis.
Erik en Joke hebben gezocht naar een galerie die wil helpen om deze schilderijen te verkopen, het is te mooi om zomaar op de rommelmarkt voor een paar centen te verkopen.

Galerie Wijdemeren heeft Erik en Joke aangeboden hier mee te willen helpen. Eric en Joke zijn hier heel dankbaar voor.