De Haagse School

De Haagse School bestond uit een aantal schilders die de impressionistische stijl en technieken uitwerkten in de omgeving van Den Haag, tussen 1860 en 1900, zoals:

Jacob Maris - Matthijs Maris - Willem Maris - Johan Hendrik Weissenbruch - Jan Weissenbruch -Hendrik Mesdag - Jozef Israëls - Bernard Blommers - Johannes Bosboom - Amsterdamse Joffers

Den Haag was het artistieke centrum van de realistische schilderkunst. De term Haagse School werd voor het eerst in 1875 gebruikt door de kunstcriticus Jacob van Santen Kolff. De schilders van de Haagse School gingen uit van het realistische landschap maar wilde dit niet exact kopiëren. Veel belangrijker voor hen was de stemming die de natuur, een landschap of een zeegezicht, bij hen opriep. Die wilden zij vastleggen in hun tekeningen en schilderijen. Zoals de schilder Gerard Bilders, één van de grondleggers van de Haagse School, het verwoordde: "Het is mijn doel niet, een koe te schilderen om de koe, noch een boom om den boom; het is om door het geheel een indruk te weeg te brengen, dien de natuur somtijds maakt, een grootschen, schoonen indruk". De meeste schilders die deze theorie aanhingen,- onder wie Anton Mauve, Jacob en Willem Maris, Johannes Bosboom, Mesdag en Israëls, woonden rond 1870 -in het toen nog veel "groenere" Den Haag. Deze was één van de laatste Nederlandse grote steden die in de negentiende eeuw [pas rond 1880] ging uitbreiden. Hierdoor behield de Hofstad lang haar landelijke karakter. Juist dit aspect trok de schilders van de Haagse School aan. Toen de stad toch nieuwe wijken in de natuur ging bouwen, verlieten de meeste kunstenaars haar dan ook onmiddellijk. Zij vertrokken naar meer landelijke oorden, waaronder het noordelijker gelegen vissersdorp Katwijk en het plattelandsdorp Laren, om hier het onbedorven landschap en pittoreske leven van de eenvoudige vissers- en boerenbevolking te kunnen schilderen.

Link naar Mesdag Museum

Anton Mauve, 1938 - 1888, Laren-NH
olie op paneel, 22 x 30 cm